Mahal na mahal ni Aling Rosa ang kanyang anak na si Pina.  Inaalagaan niya itong mabuti at hindi niya pinagagawa sa bahay upang hindi mapagod.  Masaya na siyang nagsisilbi sa anak at gumawa ng lahat ng trabaho sa bahay.  Si Pina ay lumaki sa layaw dahil sa kagagawan ni Aling Rosa.  Gustuhin man niyang turuan itong gumawa sa bahay at magbago ng ugali ay hindi na niya magawa.  Ayaw nang baguhin ni Pina ang kanyang nakasanayang masarap na buhay.

Isang napakagandang prinsesa ang namumuno raw noon sa isang kaharian sa Lanao.  Mahal siya ng kanyang nasasakupan dahil sa kanyang kabutihan at matalinong pamamahala.

A deer passes a carabao plowing in the field: I pity you, carabao; you are always working for others.  After the rice has grown, you're not allowed near it.  I go where I please. A few days later, hunters carry the deer tied to pole, pass the place where carabao is still working.

Malapit-lapit na naman ang tag-ulan kung kaya’t ang isang mag-anak na langgam ay abalang-abala sa paghahakot ng pagkain para sa kanilang pinagtataguan. Huwag kayong lilihis ng landas patungo sa ating lungga, dahil sa may gawing kaliwa ay may munting kanal, sabi ni Tatay Langgam. Hindi po kami lalayo, sabi ni Unang Munting Langgam.

Nakapagtataka kung bakit may pulang palong ang mga tandang.  Kapansin-pansin din na kapag pulang-pula ang palong ng tandang ay magilas na magilas ito.  Para bang binata na nagpapaibig sa mga dalaga.

Ang isang mayamang ama’y may dalawang anak na kapwa lalaki.  Hiniling ng batang anak na ang ganang kanya sa kayamanan ng kanyang ama ay ibigay na sa kanya.  Nang makuha na nang bunso ang kanyang mana ay tumungo sa malayong bayan at nilustay ang kabuhayang ipinagkaloob ng ama.

Nalandangan is the later name of an ancient city fortress called by different names, among them: Yendang, Manengneng, Libalan, and Newili-an. A chosen people, loved by the Highest God of the skyworld, dwell in the fortress city. They have come from Aruman, by riding a huge ship.

The Kingdom of Mount Dliyagn is set in the mountainous regions of the Zamboanga Peninsula, which is drained by a straight river whose bottom is lined with porcelain and beads of gold, and whose banks are bordered by flowering plants. Datu Pomb'nwa, his wife Bayslaga, and their young daughter rule the kingdom. They live in an eight-room mansion with furniture made of gold.

Pages