Noong araw, ang bigas ay hindi kilala rito sa ating bayan. Ang kinakain ng ating mga ninuno ay mga bungangkahoy, gulay, isda, ibon at mga maiilap na hayop na kanilang nahuhuli sa kagubatan. Hindi sila marunong magbungkal ng lupa. Hindi rin sila marunong mag-alaga ng hayop. Kapag sa isang pook na tinitigilan nila ay wala na silang makuhang isda, gulay, bungangkahoy at mga hayop ay lumilipat sila sa ibang pook.
|
|
Noong araw ang mga tao ay mababait at masunurin. Sila ay masipag at madasalin. Namumuhay sila nang tahimik at maligaya sa isang nayon. Relihiyoso ang mga taga-nayon. Sa kanilang simbahan ay may isang gintong kampana na nagsisilbing inspirasyon sa lahat. Napakasagrado at iniingatan ng mga mamamayan. Ang kampana ay kanilang inspirasyon upang magsikap na mapaunlad ang kanilang kabuhayan. |
|
Part I. Matabagka (also called Pigsayo, Yugmukanon, Yambunganon) persuades Agyo to confide to her a warning that Agyo has received from his "tumanod" (guardian spirit) and which has plunged him into a state of gloom and restlessness. The warning is to the effect that Imbununga (also called Inhampang) is preparing to invade Nalandangan, Agyo's kingdom. |
Ang guro at ang kanyang mga estudyante ay naglalakad sa isang bulubunduking lugar. Malayo pa ang kanilang lalakbayin. Ang mga estudyante ay nakaramdam na ng gutom. Wala naman silang nadaraanang puno na may bunga para makapitas sila ng makakain. Dalawang batis na ang kanilang dinaanan. Uminom silang lahat sa dalawang batis. Napawi naman ang kanilang uhaw. Ang hindi lang nawala ay ang nararamdaman nilang matinding gutom. |
|
Maraming kuwento tungkol sa pinagmulan ng unang babae at lalaki. Bawat rehiyon sa bansa ay may sariling kuwento. Malakas at Maganda Isang ibong kulay abuhin ang naghahanap ng makakain. Nahila niya ang isang uod na nakasiksik sa isang puno ng kawayan. Tinuka niya nang tinuka ang bahaging ito upang makuha at makain ang uod. Hindi niya tinigilan ang pagtuka hanggang sa mabiyak ito. |
Tanghaling tapat. Mainit ang sikat ng araw. Tapos na ang gawain ni Kalabaw sa bukid. Nagpunta siya sa tubugang putik at dito siya naglunoy. Pagkatapos, sumilong siya sa lilim ng punong mangga. Hindi nagtagal, nakatulog si Kalabaw. Matagal na nakatulog si Kalabaw. Nagising lamang siya nang maramdaman niya ang sakit at kati ng kagat ng mga lamok. |
|
Noong unang panahon, may isang batang buwayang namumuhay sa pampang ng Ilog Pasig. Siya ay mabangis at ubod ng sakim. Sa kadahilanang ito, walang ibang hayop ang magkalakas ng loob na siya'y lapitan. Isang araw habang siya ay namamahinga sa ibabaw ng isang bato, napag-isipan niyang mag-asawa na. |
Minsan may isang magandang dilag na sinusuyo ng halos lahat ng kalalakihan sa nayon. Ngunit ang magandang dilag ay tila mapili o sadyang pihikan. Sa dinami-rami ng mga manliligaw nito’y wala pa ring mapili. Ayon sa magandang dilag, hindi lang panlabas na anyo ang batayan nito sa pagpili ng lalaking mapapangasawa. Ang hinahangad nito ay isang lalaking mamahalin siya ng lubos. |