Noong unang panahon sa malayong reyno ng Berbanya, mapayapa at masayang namumuhay ang mga mamamayan nito na di nakakakilala ng ligalig.  Ito ay utang ng lahat sa mabuting pamamalakad ng mabait na Haring Fernando at ng kanyang butihing maybahay na si Reyna Veleriana. Tatlong makikisig na binata ang kanilang mga anak na kapwa lugod ang mga kanilang puso.  Isa sa kanila ang nakatadhanang magmana ng setro at korona ng kaharian ng Berbanya.

Horse to carabao: Don't you envy me? You work most of the time, live in this fly-infested dirty corral, and get only hay.  I am used little, get grass and have a clean stable.  Why don't you growl and snap at our master tomorrow so he won't hitch you to the plow?

Sa bayan ng Tayabas ang pinakamagandang dalaga ay nagngangalang Ilang.  Maraming mayayamang binata ang nanliligaw sa kanya.  Ngunit ang kaniyang nagugustuhan ay si Edo.  Isang mahirap na magsasaka.

Magandang dalaga si Maria.  Masipag siya at masigla.  Masaya at matalino rin siya.  Ano pa't masasabing isa na siyang ulirang dalaga, kaya lang sobra siyang pamangarapin.  Umaga o tanghali man ay nangangarap siya.  Lagi na lamang siyang nakikitang nakatingin sa malayo, waring nag-iisip at nangangarap nang gising.  Dahil dito, nakilala siya sa tawag na Mariang Mapangarapin.

Noong mga unang araw ay sinusugong paminsan-minsan ng bathalang maykapal si Barangaw magmula sa alapaap upang tingnan kung maligaya ang ating mga ninuno.  Kung minsan si Barangaw ay nag-aanyong bahaghari upang pahintuin ang unos na maaaring makasira sa mga pananim.  Kung minsan ay nag-aanyong isang sultan, naglalagay ng putong, nagdadamit ng kundiman at palakad-lakad sa loob at labas ng balangay.

Isang umagang maganda ang panahon ay nagkita-kita sa tabing-sapa ang magkakaibigan.  Sila ay si Pagong Daldal, si Abuhing Gansa at si Puting Gansa.  Nagkuwentuhan sila at di-nagtagal ay nagpaalam ang magkapatid na gansa. Isama naman ninyo ako sa inyong tirahan sa kabilang ilog, pakiusap ni Pagong Daldal.

Ang Lunsod ng San Pablo ay kilala sa pagkakaroon ng maraming lawa o katawan ng tubig sa mga burol at bundok.  Dahil dito tinawag itong Lunsod ng Pitong Lawa.  Isa sa pinakamaganda at pinakamalawak na lawa sa Lunsod ng San Pablo ay ang Lawa ng Sampalok.

Dog snatches pieces of bread from little boy and runs away with it.  Meets monkey on bridge who asks for a bit of the bread.  Dog refuses, saying there isn't enough for him anyway.  Monkey looks in water, sees reflection of dog, calls dog over, points to reflection.

Pages